top of page
''''-01.jpg

Μια πολυεθνική εταιρία ανακοινώνει ότι ενδιαφέρεται να προσλάβει Διευθυντή στο Τμήμα Marketing. Τέσσερις είναι αυτοί που έχουν φτάσει στο τελευταίο στάδιο της συνέντευξης για τη θέση. Τρεις άντρες και μια γυναίκα, η οποία τυγχάνει να υπήρξε συμφοιτήτρια με έναν από τους άντρες. Όλοι θέλουν την δουλειά των ονείρων τους αλλά η εταιρία θα τους υποβάλει σε μια σειρά από  σκληρές και αδυσώπητες δοκιμασίες. Το πιο τρομαχτικό είναι ότι οι δοκιμασίες αυτές δεν σχετίζονται με τις γνώσεις και τα επαγγελματικά προσόντα των υποψηφίων αλλά περισσότερο με την προσωπική ζωή του καθενός και την έκθεσή της δημόσια.

 

Αυτή η μέθοδος δεν σχετίζεται καθόλου με τις συγκεκριμένες αρμοδιότητες της θέσης που διεκδικούν αντιθέτως δημιουργεί ένα κλίμα ανισσοροπίας μεταξύ των υποψηφίων, χάνουν την όποια εμπιστοσύνη και μπαίνουν στην αρένα της επιβίωσης, ανταγωνιστικά χωρίς μπέσα, ο ένας προσπαθεί να βγάλει τον άλλο από την μέση για να πάρει τη θέση. Πέφτουν οι μάσκες, χάνεται η αξιοπρέπεια και ο άνθρωπος τρομοκρατημένος κάτω από τη βία της εξουσίας των υπευθύνων που ορίζουν τις δοκιμασίες, προσπαθεί να επιβιώσει με κάθε τρόπο. Οι ανατροπές και οι αναπάντεχες εκπλήξεις διαδέχονται η

μια την άλλη μέχρι να φτάσουμε σε ένα δυνατό από δραματουργικής άποψης φινάλε.

Ένα τρομοκρατημένο ανθρωπάκι, χωρίς βούληση, να πραγματώνεται μόνο εντός της εταιρίας.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ
ghbghghg.jpg

Ο Καταλανός συγγραφέας Jordi Galcerán εμπνεύστηκε την «Μέθοδο Γκρόνχολμ» από μια πραγματική ιστορία.

«Σε ένα δοχείο απορριμμάτων στη Βαρκελώνη βρέθηκε μια σειρά εγγράφων στα οποία ένας υπάλληλος του τμήματος

προσωπικού αλυσίδας σουπερμάρκετ είχε σημειώσει τις εντυπώσεις του για τους πιθανούς υποψηφίους για τη θέση του

ταμία. Εκείνος, ο υπάλληλος, είχε τη δύναμη να τους δώσει

ή να τους αρνηθεί μια θέση εργασίας και αυτό τον νομιμοποιούσε να είναι σκληρός, αδυσώπητος», σημειώνει ο συγγραφέας.Το έργο αφορά στην επιλογή προσωπικού – human resource, και στις σκληρές τεχνικές που αναπτύσσονται από τις πολυεθνικές εταιρείες, για αυτό το σκοπό. Το ενδιαφέρον περιορίζεται περισσότερο στην «εικόνα» του υποψηφίου και όχι στο ποιος πραγματικά είναι. Πλασάρεται ως αξία το να μπορείς να πουλάς τον εαυτό σου, μέσα στο σκληρό ανταγωνισμό ενός ανελέητου καπιταλισμού. Ένα αμοραλιστικό ιδεώδες, με απότοκο την απανθρωποποίηση.

Και καθώς η θεματολογική στόφα συνδυάζει το κωμικό με το δραματικό και το δυσάρεστο με το ευχάριστο, μπορούμε να δεχτούμε και τον κωμικό χαρακτήρα της παράστασης του έργου.

 

Η «Μέθοδος Γκρόνχολμ» ενσωματώνει τη βία της εξουσίας με έναν τρόπο που ισορροπεί ανάμεσα στη μαύρη κωμωδία και το ψυχολογικό θρίλερ.

 

Ο Jordi Galcerán γεννήθηκε στη Βαρκελώνη το 1964. Σπούδασε καταλανική φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης, ενώ από το 1988 αρχίζει να γράφει θέατρο και να σκηνοθετεί ο ίδιος κάποια από τα έργα του σε παραστάσεις ερασιτεχνών. Το 1995, αποφασίζει να στείλει για πρώτη φορά τα έργα του σε διαγωνισμούς και να διεκδικήσει θεατρικά βραβεία. Το «Αλυσιδωτές λέξεις» (1995) κερδίζει το Βραβείο Born και το Βραβείο Κριτικής Serra d’Or, ενώ το «Ντακότα» αποσπά το Βραβείο Ignasi Iglésias του Ινστιτούτου Θεάτρου της Βαρκελώνης την ίδια χρονιά.Άλλα έργα του είνα τα: Σερφ (1990),   Fuga (1994), Gaudí (2002), Παράδεισος (2000), Καρναβάλι  (2005) και Κανκούν (2007).

 

Το 2003, γράφει το έργο που έμελλε να γίνει η μεγάλη του επιτυχία. Πρόκειται για τη «Μέθοδο Γκρόνχολμ», έργο το οποίο έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και μέχρι στιγμής έχει ανέβει με τεράστια επιτυχία σε περισσότερες από εξήντα χώρες σε όλο τον κόσμο, απέσπασε πολλά βραβεία στην Ισπανία και στο εξωτερικό, ενώ υπολογίζεται ότι την παράσταση έχουν δει πάνω από πέντε εκατομμύρια θεατές σε όλο τον κόσμο.

 

Το 2012, γράφει το έργο «Το δάνειο», το οποίο από τη στιγμή που ανέβηκε στο Θέατρο La Planeta της πόλης Τζιρόνα, έχει παρασταθεί σε περισσότερες από 15 χώρες, όπου σημειώνει μεγάλη επιτυχία.Παράλληλα, έχει υπογράψει τη μετάφραση και τη διασκευή τριάντα και πλέον έργων, ενώ έχει εργαστεί και ως βασικός σεναριογράφος σημαντικών τηλεοπτικών σειρών της καταλανικής τηλεόρασης.

Επιπλέον, έχει γράψει κινηματογραφικά σενάρια, ενώ συνεργάζεται συστηματικά με σημαντικά έντυπα της Καταλονίας όπως οι εφημερίδες La Vanguardia και Ara. 

 

Όταν τον ρωτούν «Ποια είναι η μέθοδος Γκαλθεράν;» απαντά:

«Να μη γράφεις, αν δεν έχεις μια καλή ιδέα».

Jordi Galcerán
 
 
 
 

   

Ένας από τους τους βασικούς στόχους που θέσαμε με την ίδρυση του Θεάτρου ΑντίΛογος, ήταν μέσα από την τέχνη του Θεάτρου να προκαλέσουμε ερωτήματα, να συμβάλουμε στον προβληματισμό, στην ενεργοποίηση της συνείδησης των θεατών και στην ανάπτυξη κριτικής σκέψης, αλλά και να συνδράμουμε στην όξυνση του αισθητικού κριτηρίου, ώστε να μπορέσουμε να συνεχίσουμε να ελπίζουμε σε ένα καλύτερο, πιο δίκαιο και ανθρώπινο κόσμο.

 

Γι αυτό το λόγο, παράλληλη θεματολογία  για εμάς, αποτελεί πάντοτε το σύστημα που ζούμε και πώς αυτό  αλλοτριώνει τον σύγχρονο άνθρωπο. Έχοντας αυτό κατά νου, εντάξαμε στις  ρεπερτοριακές μας επιλογές έργα όπως τα «Ορφανά» του Ντένις Κέλλυ, «Και τώρα οι δυό μας» του Αλεξάντερ Γκέλμαν, «Πίθηκος» του Φρανς Κάφκα, «7 Ρίχτερ» του Μπεχίτς Ακ ,«Το  Τάβλι» του Δημήτρη Κεχαΐδη, τα έργα του Ντάριο Φο «Οι Αρχάγγελοι δεν παίζουν φλίπερ»,

«Κλαξόν ,Τρομπέτες και Πλάκες» ,το έργο της Ελένης Ξένου «Ο θάνατος του Μπαχ» κ.α.

 

Σε αυτή τη θεματολογία εντάσσεται και το έργο «Η μέθοδος Γκρόνχολμ» του Jordi Galcerán.

Ιδιαίτερα τώρα στην περίοδο που διανύουμε, όπου η πανδημία αποτέλεσε για το κεφάλαιο και την εργοδοσία, σε μεγάλο βαθμό, άλλοθι για την απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, και ευκαιρία άσκησης πίεσης στους εργαζόμενους, πιστεύουμε πως η κλιμάκωση της επιθετικότητας της εργοδοσίας καθιστά τη «Μέθοδο Γκρόνχολμ» πολύ επίκαιρη.  Μέσα από το αιχμηρό χιούμορ, ο θεατής μπορεί να διαπιστώσει ευκολότερα την κατάσταση που και ο ίδιος μπορεί να έχει περιέλθει, να προβληματιστεί και να κάνει αναγωγές σε σχέση με την κοινωνική πραγματικότητα που βιώνει.

 

Όσον αφορά στους λόγους που μας οδηγούν στη διαρκή ενασχόλησή μας με αυτά τα ζητήματα είναι σαφείς:

 

Οι πρακτικές αυτές, η εργασιακή ασφυξία, δυστυχώς τείνουν να γίνουν στις μέρες μας ο κανόνας.

 

Δεν είναι μήπως γεγονός ότι λαμβάνονται αποφάσεις σε κλειστά γραφεία για μας χωρίς εμάς, οδηγώντας σε εργασιακό μεσαίωνα;

 

Δεν είναι αλήθεια ότι φτάσαμε στο σημείο να  πρυτανεύει η λογική του «σώπα να περάσουμε», λόγω του φόβου απόλυσης και της ανασφάλειας επιβίωσης;

 

Μέσα από την τέχνη μας επιδιώκουμε να σταθούμε κριτικά έναντι σε κάθε καθεστώς εξουσίας, στην ευνοιοκρατία και τον υπέρμετρο ελέγχο που επιβάλλεται. Επιδιώκουμε να συμβάλουμε στον προβληματισμό, ώστε ως κοινωνία να ωριμάσουμε και να σταθούμε κριτικά έναντι στην  εργασιακή εκμετάλλευση και την απάνθρωπη βία που ασκείται στους εργαζόμενους.

 

Στεκόμαστε κριτικά έναντι στη λογική ότι η ταξική καταγωγή, η φυλή, η εθνικότητα, το φύλο, ο σεξουαλικός προσανατολισμός, πρέπει να προσμετρούν ...

Σημείωμα Παραγωγής
Theatro-Antilogos_LOGO-Black.png
IMG_0904.jpg

Η «Μέθοδος Γκρόνχολμ» είναι ένα έξυπνα γραμμένο έργο, σκληρό, αδυσώπητο, που μελετά την ανθρωποφάγο συμπεριφορά των πολυεθνικών εταιριών. Ένα κοινωνικό, πολιτικό θρίλερ που η επικαιρότητα του είναι αναμφισβήτητη. Στόχος μας είναι μια επίκαιρή, μοντέρνα παράσταση που να μιλά για της αλήθειες του σήμερα.

 

Το θέατρο στο θέατρο, το μυστήριο, οι ανατροπές, το χιούμορ, ο ρεαλισμός του κειμένου και οι γρήγοροι ρυθμοί της δραματουργικής εξέλιξης, είναι ένας από τους στόχους της παράστασης που εύχομαι να έχουμε επιτύχει.  

 

Έχοντας οδηγό το πυκνό κείμενο, και τη ρεαλιστική γραφή του Galcerán, επιχειρούμε να αναπτύξουμε  χωρίς δραματικές υπερβολές, μα με ευφυΐα και σαρκασμό, μια μελέτη του σύγχρονου αδυσώπητου εργασιακού περιβάλλοντος, όπως προσδιορίζεται στο χώρο των πολυεθνικών εταιρειών.

 

Ο σκοπός της παράστασης μας, συνάδει με τον σκοπό του Θεάτρου μας. 

Θέλουμε μέσα από την τέχνη της υποκριτικής να προβληματίσουμε, να διερωτηθούμε, να προκαλέσουμε, αλλά και να μπορέσουμε να συνεχίσουμε να ελπίζουμε για ένα καλύτερο, πιο δίκαιο και ανθρώπινο αύριο.

 

 

Νεοκλής Νεοκλέους

Σκηνοθέτης

Σκηνοθετικό Σημείωμα
IMG_0944.jpg

Φερνάντο: Για μένα ούτε ευκαιρίες ούτε μαλακίες. Ή μπορείς να ανταπεξέλθεις ή όχι.

Έτσι είναι η ζωή.

Μερσέδες: Όλοι έχουμε δύσκολες στιγμές. Αν ήταν να μας διώχνουν κάθε φορά που περνάμε μια προσωπική κρίση θα δούλευαν μόνο οι μηχανές.

Φερνάντο: Να μιλάς για λογαριασμό σου. Εγώ δεν είχα ποτέ τέτοια κρίση. Κι αν έχω μια άσχημη μέρα στη δουλειά δεν το παίρνει χαμπάρι κανείς. Όταν φτάνεις στο γραφείο είσαι σαν τον κλόουν στο τσίρκο. Πρέπει να ζωγραφίσεις στο πρόσωπό σου την κατάλληλη έκφραση – είτε του συμπαθητικού είτε του τσογλανιού – και τραβάς κουπί. Όποιος δεν ξέρει να το κάνει αυτό είναι άχρηστος.

Μερσέδες: Είσαι εσύ επικεφαλής τμήματος; Θα πρέπει να σε αγαπάνε πολύ.

Φερνάντο: Να αγαπάνε τις γυναίκες τους, τα παιδιά τους και τους γκόμενούς τους.

Εμένα από τη στιγμή που είναι εντάξει στα καθήκοντά τους , αν θέλουν ας μου κάνουν και βουντού τις νύχτες.

 

Ενρίκε: Ήτανε μια καλή αντιπρόσωπος που είχε κατάθλιψη. Την απέλυσα.

Της είπα ότι όταν το ξεπερνούσε μπορούσε να έρθει να με δει, αλλά δεν ήρθε ποτέ.

Φερνάντο: Γιατί να ξαναέρθει σε σένα; Για να ξαναπέσει σε κατάθλιψη;

Κάρλος: Άκου, αν νομίζεις ότι αυτός είναι ικανός να επιλέξει κάποιον από μας μάλλον γελιέσαι.

Φερνάντο: Μπα, κάτι τέτοιοι έχουν τις τύχες τις καλές στην αγορά.

Φερνάντο: Θα κάνω αυτό που μου ζητάνε αλλά δε σημαίνει ότι μου αρέσει κιόλας.

Αν είναι όντως καλοί θα εκτιμήσουν την ειλικρίνειά μου. Έτσι λειτουργούν.

Σας το λέω, ψυχολόγοι είναι…Κι όσοι δουλεύουν σε εταιρείες ακόμη περισσότερο.

Κλεισμένοι στο γραφείο τους δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά ν΄ ανακατεύονται στις ζωές των υπαλλήλων.

 

Αναλύουν κι αναλύουν… και αν τύχει να έχεις μια κακή μέρα…γιατί το παιδί σου κόπηκε στα μαθηματικά ή γιατί σου έκλεψαν το αυτοκίνητο ή γιατί σε άφησε η γυναίκα σου, αρχίζουν να σου την πέφτουν, προσπαθώντας να σε βοηθήσουν, προσπαθώντας να σε εμποδίσουν να πέσεις σε κατάθλιψη που θα μπορούσε να επηρεάσει την επαγγελματική σου απόδοση και συνεχίζουν να σε βασανίζουν μέχρι να ξεράσεις ό,τι είχες τόσο καιρό μέσα σου. Κι όταν οι καριόληδες σε κάνουν να τα βγάλεις όλα, σου τα βάζουν μπροστά στη μούρη σου για να δεις και μόνος σου ότι τα΄χεις κάνει σκατά και φυσικά  τότε πέφτεις πράγματι  σε κατάθλιψη κι αυτοί ευχαριστιούνται, γιατί το ήξεραν ότι ήσουν έτοιμος να πέσεις σε κατάθλιψη.

Ενρίκε: Θα πρέπει να είχε κάποια πολύ άσχημη εμπειρία με ψυχολόγο.

Φερνάντο: Γιατί υπάρχει κανείς που είχε καλή;

Κάρλος: …Προτιμώ να με πιστέψετε και να δεχθείτε  ότι μπορεί κάποιος να θέλει να αλλάξει την πορεία της ζωής του και ότι αυτό είναι φυσιολογικό.

Ενρίκε: Δεν έχουμε εναλλακτική. Κανείς δε θα προσλάμβανε κάποιον… σαν εσένα. Είναι εξαιρετικά παρακινδυνευμένο.

Απόασπασματα από το έργο
GRON28.jpg
GRON23.jpg
GRON4.jpg
  • Instagram
  • Facebook

Μασκαρίνι  Αθαλάσσης 4, Λατσιά

bottom of page